johnbronkhorst.nl                                                                     Privacy-verklaroing Karpervissen Home Algemene info LID & VISpas Evenementenkalender JEUGD Contact Erelid
Een fantastische manier om karper te vangen is het vissen met de pen. Het penvissen wordt eigenlijk niet zoveel meer gedaan. Veelal zijn het nog de ouderen die nog met de penhengel overweg kunnen.   De nieuwere generatie kent eigenlijk alleen het statisch vissen. Daarom zou ik jullie graag een beetje meer willen laten weten over het penvissen. Want het is zeker niét de minste manier om op karper te vissen! De "basis" een beetje naar boven halen. De basis zou zijn penvissen en wakervissen met een stukje folie. Die goeie ouwe tijd weten jullie wel? Nou daar weet ik eigenlijk helemaal niets vanaf! Dat was ruim voor mijn tijd.    Maar een ding kan ik jullie wel zeggen, ik geniet er met volle teugen van. 'S morgens vroeg in alle stilte de karpers belagen dicht onder het kantje. Het liefst zo dicht mogelijk onder de kant, karpers die onverschrokken azen op je voerplekje terwijl je ze kunt aanraken. Een stukje van de karperstaart dat zwaait aan de oppervlakte, een klein stukje bij je pen vandaan. Een visser die staat te trillen van de adrenaline wachtend op een pen die schuin wordt weggetrokken. Zo beleef ik sinds enkele jaren mijn visserij. Ook van het statische vissen heb ik geproefd, maar het smaakte niet.    Prachtige momenten die voor een penvisser niet ongewoon zijn. Natuurlijk niet altijd zo spectaculair als hierboven beschreven, maar 90% van de aanbeten zullen je vissershart doen kloppen als nooit tevoren. Intenser zul je de aanbeten voelen en zien. Meer genieten van de dril. Elke vis zal je een soort 'hartverlamming' geven waarvoor je hem (of haar) hartelijk bedankt. Veel mensen zullen dit gevoel herkennen. Ik wil me eigenlijk een beetje richten op de jeugdige lezers. Leeftijdgenoten die nooit het pennen hebben beoefend en daar zijn er volgens mij veel van, te veel. Ik gun hen ook het plezier dat ik aan de penvisserij beleef en wil hen graag aan het pennen laten proeven. Dit plezier beleef je niet aan de 3lbs hengels die regelmatig aan de niets wetende jeugd worden verkocht. Ander materiaal is vereist. Het liefst een lichte parabolische hengel, van 1 tot 2 lbs. Uitzonderingen daargelaten. Een parabolische hengel (dus een hengel die mooi doorbuigt, het liefst tot aan het handvat) is het beste omdat wij penvissers de karpers onder de top weten te verleiden.    In plaats van een aanbeet 50 meter verderop, krijgt de hengel een klap van jewelste een meter onder de top. Deze klap zal voor een groot deel moeten worden opgevangen door de hengel en de slip. Waarom een hengel van 3 lbs hiervoor helemaal niet geschikt is? Een hengel die zo lomp en stug is zal zo'n klap niet goed op kunnen vangen wat uitscheuring van de haak tot gevolg heeft. En alweer een karper met een verrotte bek erbij. Een andere visserij verdient een andere aanpak. Een penhengel heeft de juiste eigenschappen om een krachtige run van een karper te kunnen weerstaan en op te vangen. Hij heeft gemiddeld gezien een grotere lengte dan een normale karperhengel en heeft meestal 9 of meer ogen. De lengte zorgt ook voor een makkelijker kromming van de hengel en de vele ogen zorgen ervoor dat de krachten beter over de hengel worden verdeeld, waardoor de hengel natuurlijker en mooier buigt. De lengte heeft ook als voordeel dat de karpers die je dicht onder de kant wil belagen van een afstandje kunt aanwerpen. Je hoeft niet te dicht naar de kanten te sluipen waardoor de kans alweer kleiner wordt dat je de karper verjaagt.    Heb je eenmaal een hengel die redelijk aan de eisen voldoet dan moet er nog een geschikte molen op. Het belangrijkste aan deze molen vind ik de slip. Deze moet perfect lijn afgeven wanneer de karper een run neemt. Alles gebeurt namelijk kort onder de kant en de karper zal er meteen als een gek vandoor schieten wanneer je de haak zet. Een hapering van de slip zal de lijn meteen doen breken.   Een grote lijncapaciteit of baitrunner vind ik absoluut niet nodig. Als lijn gebruik ik altijd nylon, in diktes variërend van 22/100 tot 28/100. Omdat alles zo dicht onder de kant gebeurt zal ook de lijn een gedeelte van de klap opvangen. Heb je een gevlochten rekloze lijn, dan zal de run veel directer op de hengel en molen komen. En dit zal vaak tot het uitscheuren van de haak leiden als je er niet goed mee om weet te gaan.    Nu weten jullie hopelijk een beetje met wat voor materiaal jullie de karpers kunnen bestrijden tijdens het pennen. Maar het penvissen zou natuurlijk nooit zo genoemd zijn als er geen pen/dobber aan te pas zou komen. Hier kan ik een beetje kort over zijn. Vis met een zo licht mogelijke pen als de situatie toelaat. Hoe minder weerstand de karper voelt hoe beter natuurlijk. Verder vis ik, bijvoorbeeld bij lelies, meestal met een 'Engelse' pen. Deze pen is enkel met de onderkant bevestigd aan de lijn en zal veel minder gauw het loodje leggen als de karper het lelieveld omploegt en er blijft minder vuil aanhangen die mogelijkerwijs in het topoog kan blijven steken. Als ik op een obstakelvrij water vis, dan ruil ik de Engelse pen in voor een gewone pen, zoals bijvoorbeeld een ganzenpennetje, deze vind ik persoonlijk toch wat fijner en scherper vissen.    Nu hebben we een pennetje gemonteerd, maar dan nog de haak. Voor het pennen gebruik ik eigenlijk altijd een klauwhaak. Een fijne klauwhaak voor het pennen is de Gamakatsu Specialist in de maten 6 en 8.    En dan moet je de pen nog uitloden, dit doe ik meestal met zacht knijplood. Maar ik blijf erbij dat je zo min mogelijk lood op de lijn moet zetten, want het maakt de lijn alleen maar zwakker.    Nu heb je alles tiptop in orde om te gaan pennen. En er zijn een paar manieren om te pennen, je kunt de vis op "zicht" belagen of je kunt enkele voerplekjes aanleggen die je daarna een voor een afvist maar je kunt natuurlijk ook gewoon op één plek blijven vissen. Ik hou er zelf van om lekker actief te gaan vissen en pas meestal de tactiek met de meerdere voerplekjes toe. Ik loop gewoon om het water met een emmertje voer en maak een zestal voerplekjes op plekken waar ik karper verwacht. Daarna tuig ik relaxed m'n hengel op en ga naar het eerste voerplekje en probeer het daar 15-30 minuten. Dit moet je zeer voorzichtig doen omdat je de mogelijk aanwezige karper al snel kunt verjagen zo kort onder de kant, dus op je tenen sluipen. Veelal kun je de karper al op je stek zien azen wat dus al de nodige adrenaline met zich meebrengt.    Als aas kun je tijdens het pennen eigenlijk alles gebruiken wat een karper vreet. Maar ik prefereer wel de wat meer instant aasjes met een sterke attractiviteit, zoals bijvoorbeeld smac, roggebrood met stroop, zachte maïs, tarwe, deeg, kattenbrokjes uit blik enzovoort.    Ook een brasem vangen tussendoor is helemaal niet erg, daarna ga je gewoon naar de volgende stek. Dit in tegenstelling tot het statisch vissen waar de lijnen in de ergste gevallen weer moeten worden uitgevaren. Het op "zicht" belagen van de karper is ook een heel erg spannende manier van penvissen, waarbij je wel op je observatievermogen moet afgaan. Want als je ze niet ziet, kun je ze ook niet vangen. Heb je eenmaal een karper ontdekt dan is het de bedoeling dat je het aas 'bij hem brengt'. Meestal probeer ik m'n aas op de route van de karper(s) te leggen in de hoop dat een karper het aas snel eventjes meepikt. Dit kan soms zeer frustrerend zijn omdat de karper opeens zijn route verlegt en dus je aas niet tegenkomt, vergelijkbaar met de oppervlakte visserij.    Met deze visserij doe ik vaak een beroep op dierlijk aas zoals maden en pieren. Jammer genoeg is er alleen nooit een pier te bekennen wanneer ik er een nodig heb, hoe vaak ik wel niet heb liggen wroeten naar wat pieren en daardoor de karper al weer weg was, dat wil ik helemaal niet weten. Maar dit "natuurlijke" aas wordt bijna nooit genegeerd door karpers is mijn ervaring. Een kronkelend piertje is onweerstaanbaar voor de karper en de witvis vangsten vallen heel erg mee met deze manier van vissen.    Sommige vissers hebben behoorlijk wat problemen met het observeren, alleen karpers die 'een meter boven het water uitkomen' worden opgemerkt. De omgewoelde bodem, aasbellen, kolkjes, onnatuurlijk bewegend riet en lelies zijn allemaal tekenen van vis en vaak van karper. Het zal de eerste paar keren nog niet zo simpel gaan, maar al doende leer je hoe je steeds makkelijker de karpers op het spoor kunt komen.    Ik zou zeggen 'kom eens van die stretcher af en ga de karper eens actief belagen'. Het is heel erg spannend en meestal zie je heel wat meer van de prachtige natuur omdat je meer stekken aandoet en omdat het observeren een zeer belangrijk onderdeel is van het penvissen. En het observeren kun je daarna ook weer heel goed gebruiken voor je statische uurtjes als je goed oplet. Koen Workel, Hyves  KSN jeugdlid, 18 jaar. Dit artikel was geplaatst in "Het Visblad".
 
Hengelsportvereniging Helpt Elkander